دوستان عزیز سلام خوشحال شدم که خیلی از عزیزان مطلب پست قبلی رو با دقت خوندن و نظرات جالبی ارائه کردند دلم نیومد که موضوع رو نیمه کاره ولش کنم پس ادامه مطب:

 تو پست قبلی گفتم که امیر المؤنین علیه السلام می گوید: «برای سفر آخرت توشه تهیه کنید» باز از کلام امیر کمک می گیرم.

سلمان فارسی از دنیا رفت امیر المؤمنین برای دفن او حاضر شد روی کفن سلمان این دو بیت را نوشت:

وفدت علی الکریم بغیر زاد

من الحسنات والقلب السلیم

وحمل الزاد اقبح شیء

اذ الوفود علی الکریم

ترجمه:بدون هیچ زاد و توشه ای از حسنات و قلب سلیم بر شخص کریمی وارد شدم آری هرگاه مقصد حضور نزد کریم باشد حمل زاد و توشه زشت ترین کار است.

یعنی چه؟ چرا علی علیه السلام تمام کارهای سلمان را هیچ می انگارد؟ سلمان که درمیان غیر معصومین ایمان درجه یک دارد چرا باید اعمالش هیچ باشد؟ اگر اعمال افرادی چون سلمان بی ارزش باشد اعمال دیگران چه؟! اگر قرار باشه همه اعمال باطل بشود چرا علی از مردم می خواهد برای سفر اخرت زاد و توشه جمع کنند مردم هرچقد تلاش کنند شاید بشوند سلمان او هم که عملی ندارد؟!

شاید بعضی از دوستان بین این دو سخن علی علیه السلام تناقض احساس کرده باشند در حالی که چنین نیست امام علیه السلام با این زبان حالی از سلمان نوشته درس دیگری می دهد و آن اینکه:

گرچه باید تلاش کنید برای سفر آخرت و تا آنجا که در توان دارید توشه تهیه کنید اما نباید به آن دل ببنید اگر با اندازه سلمان هم توشه داشتید نمی توانید به آن امیدوار باشید در عین تلاش برای آخرت فقط باید به کرامت خداوند دل بست و تنها باید به او امید داشت.

سخن درباره «مرگ اندیشی» بسیار است اگر دوستان نظرات دیگری درایناره دارند خوشحال میشوم که بدانم و اگر مایل باشند شاید در پستهای بعدی از زاویه دیگری نیز به این موضوع نگاه کنیم.

یاحق