| تبليغات | X |
نسیم ِدل انگیزی می وزد و طراوت وشادابی را می سُراید...
صدایش می کنم و با او به نجوا می نشینم.
... بگو بدانم از کدام سو می آیی؟
با بلبلان غزل سرا هم نفس بوده ای؟
با لاله های چمن پایکوبی کرده ای؟
بر اشک چشمان طفل یتیمی وَزیده ای؟
پیر مرد خسته ای را نوازش کرده ای؟
بیماری را نوید سلامت داده ای؟
عاشق دلخسته ای را خبر از معشوق آورده ای؟
چشمان به راه مانده منتظری را بوسیده ای؟
ترنم زیبای "زندگی در راه است" را برایش خوانده ای؟
نگاه خیره در اُفق مأ یوسی را نوازش کرده ای؟
شاید دیگران با وزش تو به آینده سفر کنند اما من تو را غمنامه و رنجگویه می دانم، سرود اسارت و ناله های گرفتاران و...
یکی می گوید: مردم، یکی می گوید: بیمارم، یکی می گوید: سوختم، یکی می گوید: بی اعدالتی ها کمرم را شکست....
نسیم! تو حاوی تمام این ناله ها و سوزها هستی...
ناله مرا هم می پذیری؟
تحمل داغ مرا هم داری؟
دانه های اشک مرا هم می شماری؟
به خدا سوگند! من نیز با غمها زیسته ام و با ناله ها نالیده ام...
نسیم!
مُردم نفسی به یادگاری ماندست
اینجا جسدم بر سر داری ماندست
چشمی که مرا دیوانه شبنم می کرد
عمریست که در پشت حصاری ماندست
نسیم!
آهِ سرد من تنفس دل پرسوز است
نسیم! بِوَز که می خواهم چشم هایم را ببندم با تو سفر کنم بِوَز بِچرخ...
درمان گرسنگی با غذاست.
درمان تشنگی با آب است.
درمان غربت سفر به وطن است.
درمان دلدادگی چیست؟
شاید بگویی: وصال!
اگر قرار بود هر دلداه ای فوری به وصال برسد فکر نمی کنی وصال و دلدادگی و عشق و... بی مزه و بی معنا می شد؟
صفای عشق به ناله های در فراق است!
زیبایی عشق به معشوق جویی است!
قداست عشق به تنها معشوق را دیدن است!
این دلدادگی هرچه عمیق تر باشد با شکوه تر است، هرچه پر ناله تر یاشد با صفاتر است، و هرچه بیشتر ذوب کند انسان را خالص تر می کند و برای وصال آماده تر، اصلا اگر ذوب بشی وصال یافته ای.
حالا باز هم همان لحظه اول، و در اولین جرقه دلداگی از وصال صحبت می کنی؟
فکر می کنم کاملا بی انصافی و بی معرفتی است که از وصال حرف بزنی!
باید خیلی پر توقع باشی که هنوز خود را برای معشوق خالص نکردی توقع وصال داری....