به نام بهار آفربن
... بهار طبيعت فرارسيد ولي خزان باغ پيامبر هنوز ادامه دارد گلها شكفتند ولي غنچه هاي اشک هنوز بر رخسار شيعيان مي غلتد و اين بهار پيچيده در خزان است.
بهار بايد غم از دل بشويد اما چه كنم كه اين بهار شكوفايي زخمها را بربدن شهيدان يادآوري می كند.
آيا به نغمه سرايي بلبلان گوش دهم يا به نوحه سرايي افلاكيان و قدسيان؟
باز اين چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است
آيا سر به بالين طبيعت بگذارم در حالي كه:
سرهاي قدسيان همه بر زانوي غم است
آيا به طرف چمن رو كنم و جست و خيز كودكانه و مستانه سر دهم در حالي كه اطفال رسول خدا پاي برهنه بر روي شن هاي داغ و ريگ هاي سوزان و خارهاي مغيلان از ضربه هاي تازيانه ها مي گريزند؟
بخندم يا گريه كنم؟
نغمه خواني كنم يا نوحه گري؟
تبيرك بگويم يا تسليت؟
مگر می شود مصيبتي را كه امام زمان شب و روز بر آن گريه مي كند و به جاي اشک خون مي گريد فراموش كرد؟
اگر به فكر بهاريم خزان باغ پيامبر را هم فراموش نكيم.
بدرود
به نام او كه اشک را آفريد
اين روزها روزهاي اسارت است، روزهاي غل و زنجير و تازيانه روزهاي شكنجه روزهاي گريه شيون، اما نبايد بلند بلند گريست مبادا نگهبان بشنود بايد بي صدا و آرام گريست، و گريست و گريست،
چون شمع بايد تمام وجود اشک بشود و ببارد و در زمين زندان فرو برود درست مثل رقيه سكينه و...
به كدامين مصيبت بايد گريست؟ و بر مصيبتهاي كدام شخص؟
زينب چندين بردار از دست داده است!
زينب چندين فرزند از دست داده است!
زينب چندين برادر زاده از دست داده است!
زينب عزيزانش را، دلبندان برادر را زير شلاق و تازيانه مي بيند!
زينب اسير است!
زينب پرچم دار عاشوراست از كربلا تا شام.
زينب زبان حسين است.
زينب مظلوميت فاطمه است كه از مدينه به شام مي رود.
زينب خانه نشيني علي است.
زينب تجسم شكوه هايي است كه علي در چاه مي گفت.
زبان زينب شمشير علي است و خطبه هاي او خطبه هاي آتشين علي، گويي دوباره فاطمه براي احتجاج و روشنگري به مسجد آمده است و يزيد همان نخستين ملعون است.
آري بايد گريست و با تمام وجود گفت:
وسيعلم الذين ظلموا اي منقلب ينقلبون
السلام علی الامامين الهمامين العسکريين
ترويسم، منطق بی منطقی
چه کسانی حرفشون رو با ترور و خشونت مي زنند؟
اونايی که برهان ندارند اونايی که شجاعت ندارن اونايی که اصلا حرفی ندارن!
نا بخردانی که بجای بحث و گفتگو يکی از مقدس ترين مکانها رو تخريب می کنند، چی ميخان بگن؟ چی رو ميخان ثابت کنن؟
ميخان ما رو از زيارت بترسونن؟!
کربلا رو روزگاری تخريب کردند، شخم زدند و دانه پاشيدند، اما با شکوه تر از گذشته شد.
سامرا يکی از مظلوم ترين حرمها بود و اين هتک حرمت نه تنها شيعيان رو در طواف اين حرم کم نخواهد کرد بلکه اين حرم با شکوه تر از گذشته ساخته خواهد شد و به کوری چشم دشمنان همچنان سيل زائران به سويش روان خواهد شد حتی بيشتر از گذشته.